Ιστιοπλοΐα Περί ανέμων & υδάτων Editorials Επεξεργασία
Submit an Article
Οκτώβριος 2010… Η αλήθεια μας.
Τρίτη, 05 Οκτώβριος 2010 00:00
Ήταν εκείνη η ημέρα που όλος ο κόσμος απεργούσε. Θυμάστε; Οδηγώ  στην Λεωφόρο Πειραιώς και συγκεκριμένα στην Παναγή Τσαλδάρη με προορισμό το Γκάζι, λίγο καθυστερημένος στο ραντεβού μου. Προσπαθώ να φανταστώ τους οικοδεσπότες της συνάντησης Ιορδάνη Πασχαλίδη και Κώστα Τριγκώνη στην κοσμική στεριά ανάμεσα σε φίλους και συναδέλφους. Την τελευταία φορά που τους έψαξα ήταν στις θάλασσες της Βόρειας Γερμανίας. Δυστυχώς τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς πραγματοποιούν δίωρη στάση εργασίας, οι συντονιστικές επιτροπές, με τους συνδικαλιστές και τους εργαζόμενους, διαμαρτύρονται στους δρόμους της Αθήνας, υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα τους. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, παίζουν πρώτο θέμα στις ολιγόλεπτες ειδήσεις του  ραδιοφώνου. Δεν μπορώ να γυρισω πίσω γιατί και να ήθελα δεν θα τα κατάφερνα. Βρισκόμουν ανάμεσα σε πολυπληθείς απεργούς, άνεργους και απογοητευμένους συνανθρώπους μου. Βλέπω την Τεχνόπολη από απόσταση δύο χιλιομέτρων αλλά δεν μπορώ να συνεχίσω την πορεία μου. Διαμαρτυρόμενοι μετανάστες κατά του ρατσισμού έκλεισαν την Πειραιώς, στο ύψος των οδών Σοφοκλέους και Σωκράτους. Πρέπει να παρακάμψω και να οδηγήσω από την Αθηνάς στη Σοφοκλέους και μετά πάλι Πειραιώς, πίσω από την πλατεία Θεάτρου, λίγο πριν από την Κουμουνδούρου. Εκεί, κρύβει η πολιτεία τους εξαθλιωμένους νέους. Τους περιμάζεψε από την Ομόνοια και τους έκρυψε, όπως ακριβώς πράττει με τα «σκουπίδια» της αλλά και τη δημοσιονομική της πολιτική. Γκλάμουρ σεξ και ναρκωτικά; Καμία απολύτως σχέση, ίσως κάποτε. Εξαρτημένοι σωματικά και ψυχολογικά νέοι άνθρωποι από ουσίες, κοίτωνται άψυχοι στις λάσπες του Άδου…

Την εποχή των μεγάλων οραμάτων, των μέγιστων επιδιώξεων, των έργων και μιας υπερχρεωμένης δημοσιονομικής πολιτικής, μονάχα το μίσος βλασταίνει, κυρίως στο υποβαθμισμένο κέντρο της Αθήνας αναδεικνύωντάς τη ως μια από τις λιγότερο ανεπτυγμένες πρωτεύουσες της Ευρώπης. Σε μία εποχή όπου η πολιτεία αδιαφορεί πλήρως και αντιμετωπίζει την απόγνωση με ιδιοτέλεια και ωφελιμισμό, περιθωριοποιημένοι, μερικώς απασχολούμενοι προσφέρουν τα φθηνά εργατικά τους χέρια, στην αγκαλία της, επιβεβαιώνοντας τις ενδογενείς αιτίες της μετανάστευσης. Το είχαμε προβλέψει αλλά ποτέ δεν πιστέψαμε ότι θα το δούμε να συμβαίνει. Ας ξετυλίξουμε το κουβάρι της εικόνας που κοιτώ. Οι πρώτοι μετανάστες ήρθαν, τη δεκαετία του 90’. Φθηνά ενοίκια τους πρόσφερε η πολιτεία στα ήδη εγκατελειμένα ισόγεια και υπόγεια των πολυκατοικιών του κέντρου της Αθήνας. Αλβανοί και Πολωνοί τότε, ζωντάνεψαν τις συνοικίες ανάμεσα σε μικροαστικές και μεσοαστικές τάξεις αδύναμων Ελλήνων, δίνοντας το δικό τους χρώμα αλλά και πολιτισμικό χαρακτήρα. Το επόμενο κύμα δεν θύμιζε σε τίποτα το πρώτο. Η παραβατικότητα, η φτώχεια συσωρεύθηκαν στις ήδη επιβαρυμένες γειτονιές και η πολιτεία αδιάφορη τους αντιμετωπίζει με ιδιοτέλεια. Βλέπετε, δεν είναι μόνο οικονομικοί, πολιτικοί ή θρησκευτικοί οι λόγοι που ένας άνθρωπος αποφασίζει να αφήσει τον τόπο του. Κάπως έτσι, Έλληνες αδύναμοι, Αλβανοί πρώτης και δεύτερης γεννιάς ενταγμένοι, και Αφροασιάτες περιθωριοποιημένοι προσπαθούν να συμβιώσουν. Με την οικονομική κρίση να πυροδοτεί την ξενοφοβία, ενδυναμώνοντας τον Εθνικισμό, που παραμονεύει στον αντίποδα, όπως συνέβει στη Γερμανία μετά από τέλος του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, τη συνθήκη των Βερσαλλιών, την κρίση του κράτους, της Ευρώπης, και την άνοδο του Χίτλερ, οι πολίτες παραδίδονται στην αυτοδικία, τη μισαλλοδοξία, τη βία. Κοινωνικά φαινόμενα βρίσκονται σε εξέλιξη, που εάν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα θα δεσμεύσουν το μέλλον μας. Τι μπορεί να συμπληρώσει τις σκέψεις μου; Σίγουρα οι απογοητευμένοι άνεργοι που έχουν σταματήσει την αναζήτηση εργασίας. Οι ημιαπασχολούμενοι νέοι, που εργάζονται ελάχιστες ώρες την εβδομάδα χωρίς προοπτική, καθώς εμπλουτίζουν με το όνομά τους, τον κατάλογο του νέου μεταναστευτικού κύμματος. Λογικό, αφού η πολιτεία τους ενθαρρύνει. Η Αθήνα και η Πάτρα θυμίζουν υποβαθμισμένες μεγαλουπόλεις λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, στο κυβερνητικό έργο, μετά από τις ρημαγμένες και αναξιοποίητες Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, ανακάλυφθηκε ο νέος επενδυτής από το Κατάρ και την Ντόχα. Περισσότεροι από 200 Ελληνες μετανάστευσαν στην Ντόχα, για αρκετούς μήνες, προκειμένου να διοργανώσουν με επιτυχία τους τελευταίους Πανασιατικούς Αγώνες. Φυσικώ τω τρόπω: Οι δούλοι πολυτελείας, όπως τους αποκάλεσαν, είχαν την τεχνογνωσία από το 2004 και με μεγάλη ευκολία διοργάνωσαν ακόμα καλύτερους αγώνες. Τέσσερα χρόνια αργότερα, μας το ανταποδίδουν στην πατρίδα μας με τριτοκοσμικούς όρους. Λας Βέγκας η Αθήνα και η Γλυφάδα. Ρώτησε κανείς εάν το Λας Βέγκας θέλει να είναι Λας Βέγκας; Καζίνο στη Γλυφάδα, ξενοδοχεία αστέρων στις παραλίες της Αττικής, Τζετ σετ,  υπερπολυτελή τριαξονικά, δεν ξέρω ούτε εγώ τι. Δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα πια, από τη Σαρδηνία, τη Μαγιόρκα, ή τις απάνεμες ρομαντικές Ρωμαϊκές ακτές της Μεσογείου. Αυτές, που ακουμπας, κλείνεις τα μάτια και αφήνεσαι…
Η εικόνα είχε ήδη ξεθωριάσει στο μυαλό μου όταν βρέθηκα στον προορισμό μου. Πόσο πιο φωτεινό είχε γίνει ξαφνικά το πρόσωπό μου, όταν αντίκρυσα τον Κώστα Τριγκώνη και τον Ντάνη Πασχαλίδη, έστω και καθυστερημένος. Ο λόγος της συνάντησης; Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομήγυρη για τη διαχρονική στήριξη στο πρόσωπό τους. Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στα κορίτσια της Red Bull που δεν τους αφήνουν σε ησυχία. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι, ίσως οι τελευταίοι αυθεντικοί αστοί, σε μία χώρα που το είδος απειλείται υπο εξαφάνιση. Μόνο όσοι σηματοδοτούνται απο μία ιερή τρέλα θα αντιμετωπίσουν τελικά με επιτυχία τις δυσκολίες των περιστάσεων, ξεπερνωντας τα αδιέξοδα με τη συμμαχία του χρόνου, με τη δυναμική των συσπερώσεων και των συμπαραστάσεων, με όσες εξαιρέσεις δικαιώνουν τους κανόνες. Ο Πασχαλίδης τα έσπασε κυριολεκτικά στο Πεκίνο, μετά από την απροσδόκητη medal race, ποτισμένος από οργή, θυμό και αδικία. Η ένταση του Τριγκώνη εκτονώθηκε με ανάλυση σε βάθος. Το κάθετι είναι απλό, το κάθετί είναι δύσκολο. Το καθετί αξίζει: «Η απόδοση με την επίδοση δεν ευθυγραμμίζονται στην ιστιοπλοΐα. Κάναμε μια εκπληκτική εμφάνιση στο Πεκίνο. Αλήθεια είναι ότι μας τεντώθηκαν τα νεύρα. Αλήθεια είναι όταν βλέπεις το όνειρό σου να χάνεται σε μία άτυχη στιγμή, τόσες ώρες, τόσες θυσίες, τόσες διοργανώσεις, ξεπερνάς τα όριά σου. Δεν πειράζει, θα το πάρουμε στους επόμενους»…
Αυτό συνέβη εδώ. Μία συμφωνία κυρίων. «Εμείς είμαστε εδώ και το αποδεικνύουμε με τις συμμετοχές μας, με την αλήθεια μας…» δήλωσε ο Κώστας και συμπλήρωσε: «Σε μία καμένη, όπως την παρουσιάζουν χωρα υπάρχουν άνθρωποι που προτάσουν τη δύναμη της ψυχής τους και δεν το βάζουν κάτω. Πρέπει να αναδείξετε αυτές τις αξίες. Η προσπάθειά μας είναι ιδιωτική, από μόνοι μας κάνουμε ότι κάνουμε, με τη βοήθεια του χορηγού. Τριάντα ένα χρόνια που ασχολούμαστε με το σπορ δεν έχει αλλάξει κάτι. Εμείς κάνουμε αυτό που αγαπάμε, παρέα με την αλήθεια μας… Εσείς πρέπει να είστε στο συνέδριο της ISAF τον Νοέμβριο. Η κλάση μας πρέπει να επιστρέψει στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εμείς φτάσαμε εδώ με ήθος και εργατικότητα, αυτό περιμένουμε και από εσάς…»

Κάπου διάβασα ότι ο Έρωτας μας ταράζει συθέμελα… αλλά τον συγχωρούμε.
Αυτή είναι η αλήθεια δύο Ερωτευμένων με το Tornado… Καλό μήνα!

Γιάννης Χελιώτης


 

Γραφτείτε στο Newsletter!

Προτεινόμενα & Υποστηρικτές

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 579714
"Καμία Ανατολή δε μας βρίσκει εκεί που μας άφησε το ηλιοβασίλεμα. Ακόμα και όταν η γη κοιμάται, εμείς ταξιδεύουμε. Φεύγω με τον άνεμο μα δεν πρόκειται να εξαφανιστώ."
- Χαλίλ Γκιμπράν, 1883 - 1931.
(c) Ιστιοπλοϊκό Κανάλι - Sailing Channel Greece