Ιστιοπλοΐα Περί ανέμων & υδάτων Ειδήσεις Επεξεργασία
Submit an Article
Σπίτι μου, σκαφάκι μου
Πέμπτη, 24 Φεβρουάριος 2011 00:00

sailing sail races sailing news yachts sail boats regatta regata


Μια πολυεθνική κοινότητα νομάδων της θάλασσας διαχείμασε στη Λευκάδα και ετοιμάζεται για τις καλοκαιρινές περιπλανήσεις στα νησιά…

Κείμενο: Ελισάβετ Λαλουδάκη
Φωτογραφίες: Massimo Pizzocaro

Τόπος κατοικίας: σκάφη ανοιχτής θαλάσσης, κυρίως ιστιοπλοϊκά. Χώρα διαμονής: οποιαδήποτε, εντός της λεκάνης της Μεσόγειου. Δεν είναι τουρίστες, δεν είναι μετανάστες, είναι οι νομάδες του νερού, όπως αυτοπροσδιορίζονται. Το καλοκαίρι περιπλανώνται σε όρμους και δαντελωτές ακτογραμμές, το χειμώνα απαγκιάζουν στις μαρίνες. Η αγαπημένη τους στην Ελλάδα είναι η μαρίνα της Λευκάδας, όπου και τους συναντήσαμε…


Η συνάντησή μας είχε κανονιστεί για τις 4 το απόγευμα στην αίθουσα δραστηριοτήτων ή community hall όπως προτιμάνε οι ίδιοι να ονομάζουν το δωματιάκι που τους έχει παραχωρήσει η μαρίνα για να συναντώνται επί στερεού εδάφους. Βόρειοι είναι οι άνθρωποι και τον χρόνο τον μετράνε ορθώς κι όχι κατά προσέγγιση, σκέφτηκα, ας πάω λοιπόν λίγο νωρίτερα, έτσι για να διαψεύσω την παραδοσιακά κακή σχέση που έχουμε εμείς οι του Νότου με το ρολόι. Η Ντέμπι ήταν ήδη εκεί και ψαχούλευε τη βιβλιοθήκη. “Βιβλία, DVD, περιοδικά, όλα είναι κοινόχρηστα, μπορείς να δανειστείς ό,τι θέλεις, αρκεί να το επιστρέψεις», μου εξήγησε. Η Ντέμπι, αγγλίδα δημοσιογράφος- συνεργάτης περιοδικών εξειδικευμένων σε σκάφη αναψυχής, έχει αναλάβει με χαρά να με ξεναγήσει στο υπέροχο κόσμο του live aboard ή ελληνιστί της διαμονής σε σκάφος. Διακρίνω τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου – μαζί με τον σύζυγό της Τζέρεμι εγκατέλειψαν  πολύ πρόσφατα τη συμβατική τους ζωή στο Μπέρμιγχαμ, φόρτωσαν τα υπάρχοντά τους στο Bobble, το μηχανοκίνητο σκάφος τους, και άρχισαν την περιπέτεια: διέπλευσαν τα στενά της Μάγχης και με πολύμηνους ενδιάμεσους σταθμούς σε Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία κατέληξαν στη Λευκάδα όπου και θα περάσουν το φετινό τους χειμώνα. Τα σχέδια για τους επόμενους μήνες είναι ακόμη αμφίβολα, ίσως Ιόνιο, ίσως Αιγαίο, ίσως Κροατία, ίσως πάλι να επιλέξουν κάτι πιο εξωτικό όπως Τυνησία. Φίλοι τους έχουν μόλις έρθει από εκεί και τους έχουν περιγράψει τη χώρα με τα καλύτερα λόγια – η ανταλλαγή «σωστών» πληροφοριών είναι η καταρχήν υποχρέωση των μελών μιας κοινότητας που μοιράζονται τον ίδιο ιδιαίτερο τρόπο ζωής και τούτοι εδώ έχουν πολλά να πουν. «Τώρα θα έρθουν και οι άλλοι και θα σου τα εξηγήσουν καλύτερα, οι περισσότεροι ζουν πολλά χρόνια στη θάλασσα», μου λέει και συνεχίζει το ψαχούλεμα της στα περιοδικά μαγειρικής. O Jamie Oliver ή o Gordon Ramsay θα της δώσει ιδέες για το αποψινό της δείπνο;

sailing sail races sailing news yachts sail boats regatta regata

 

Λίγη ώρα αργότερα η μικρή αίθουσα έχει γεμίσει. Η βεντάλια της πολυεθνικής κοινότητας ανθρώπων που επέλεξαν να διαχειμάσουν στη μαρίνα της Λευκάδας ανοίγει και σιγά σιγά τα πρόσωπα αποκτούν όνομα: είναι η Μπενεντέτ από την Αγγλία, ο Ρότζερ από τη Σουηδία, η Σίτσι από την Γερμανία, η Άλις από την Ολλανδία, ο Φάμπιο από την Ιταλία …

Η βεντάλια ανοίγει και αποκαλύπτει ανθρώπους χαρούμενους, εξωστρεφείς, που δέχονται μοιραστούν τις περιπέτειες της ζωής τους με μια άγνωστη, πρόθυμους να ανοίξουν το «σπίτι» τους σε ένα περιοδικό, απολύτως χαλαρούς στην ιδέα της φωτογράφησης. Οι αναφορές στην προηγούμενη ζωή τους είναι ελάχιστες έως μηδενικές – η Ντέμπι αποτελεί εξαίρεση, είναι φανερό ότι δεν έχει ακόμη κόψει τις άγκυρες – δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να επιμείνω. Τα χρόνια «πριν τη θάλασσα» ήταν άλλοι άνθρωποι. Ώσπου κάποια στιγμή πήραν την απόφαση να γυρίσουν σελίδα, να εγκαταλείψουν είτε προσωρινά είτε για πάντα έναν τρόπο ζωής και σκέψης που τους στένευε και να ανοιχτούν στον κόσμο - μη μας παραπλανά η στενότητα χώρου των σκαφών, το βλέμμα τους είναι στραμμένο στη θολή γραμμή των οριζόντων.

 

 

Όσοι επιλέγουν αυτόν τον τρόπο ζωής δεν είναι αποκλειστικά συνταξιούχοι, άνθρωποι που ολοκλήρωσαν έστω και κάπως πρόωρα τις υποχρεώσεις τους και έκλεισαν πίσω τους την πόρτα, όπως θα φανταζόταν κανείς. Η ιδέα του live aboard κερδίζει έδαφος και σε νέες ηλικίες, ανθρώπους παραγωγικούς που επωφελούνται από τις δυνατότητες που τους δίνει η πρόοδος της τεχνολογίας για κατ’ οίκον εργασία, αλλά και σε οικογένειες με παιδιά. Πώς γίνεται αυτό; Το εκπαιδευτικό σύστημα των χωρών της Βόρειας Ευρώπης επιτρέπει στους γονείς να αναλάβουν για μια σχολική χρονιά οι ίδιοι την εκπαίδευση των παιδιών τους (υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις στη μαρίνα της Λευκάδας, «δυστυχώς» όχι φέτος).

sailing sail races sailing news yachts sail boats regatta regata


Εκτός από τη διδακτέα ύλη, τα παιδιά αλλά και οι ενήλικες μαθαίνουν να ζουν δίπλα στη φύση και να την σέβονται, ανακαλύπτουν τις χαρές της λιτής ζωής, βλέπουν στην πράξη να επιβεβαιώνεται η (ξεχασμένη) αξία του να είναι κανείς προνοητικός, λειτουργούν με πνεύμα ομαδικό και βέβαια μαθαίνουν να αποδέχονται την ιεραρχία, καθώς η ζωή στο σκάφος προϋποθέτει απόλυτο σεβασμό προς τον ανώτερο, που στην προκειμένη περίπτωση είναι ο καπετάνιος, ένας και μοναδικός. Το βασικό πρόβλημα των παιδιών, αλλά και των ενηλίκων, σε αυτού του είδους τη ζωή είναι η μοναξιά. Γι’ αυτό και τους χειμωνιάτικους μήνες, όταν δηλαδή οι καιρικές συνθήκες δυσχεραίνουν τις μετακινήσεις και καθιστούν προβληματική τη διαμονή σε ελεύθερα αγκυροβόλια, οι «ναυτικοί» μόνιμης διαμονής μαζεύονται στις μαρίνες και στήνουν το μικρό τους χωριό. Ξέρουν ότι θα διαρκέσει λίγους μόλις μήνες, καθώς την άνοιξη θα ξαναβγούν στις ανοιχτές θάλασσες, όμως ελάχιστα τους απασχολεί.


Οι περισσότεροι έχουν ξανασυναντηθεί ή θα ξανασυναντηθούν και σε άλλους γεωγραφικούς παραλλήλους. «Όταν είσαι πάνω από 10 χρόνια χωρίς διακοπή στο σκάφος αντιλαμβάνεσαι ότι τελικά η Μεσόγειος δεν είναι και τόσο μεγάλη» μου λένε και δεν μπορώ παρά να τους πιστέψω. Είναι η δική τους γειτονιά.

sailing sail races sailing news yachts sail boats regatta regata

Εις τον αφρόν της θάλασσας…

Πώς κυλάνε οι μέρες σε ένα χωριό που έχει στηθεί μέσα σε μαρίνα; Με πρόγραμμα. Μαζεύονται οι κάτοικοί του, συζητάνε για τα ενδιαφέροντά τους και φτιάχνουν μικρές ομάδες. Βασικές αρχές της κοινότητας: αλληλοβοήθεια και συλλογικότητα. Ό,τι ξέρει κανείς το προσφέρει στους υπόλοιπους. «Ουσιαστικά συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε στην παλιά μας ζωή, είτε σαν δουλειά είτε σαν χόμπι, μόνο που τώρα το μοιραζόμαστε με τους άλλους», μου εξηγεί η Μπενεντέτ που έχει αναλάβει χρέη δασκάλας αερόμπικ. Κάθε πρωί στις 10 προσέρχονται όσοι το επιθυμούν σε ένα υπόστεγο και αρχίζουν να χοροπηδάνε υπό τους ήχους χορευτικής μουσικής. Όσοι δεν πείστηκαν από το αστείρευτο κέφι και τη νεανικότητα της Μπενεντέτ, βρίσκουν άλλους τρόπους για να γυμνάζονται και να εκτονώνουν τη σωματική τους ενέργεια, που αναγκαστικά συμπιέζεται στον περιορισμένο χώρο του σκάφους.


Η πιο δημοφιλής επιλογή σωματικής άσκησης όσων ζουν σε σκάφος είναι βέβαια το περπάτημα. Επιλογή κατ’ ευφημισμόν, καθώς λόγω έλλειψης αυτοκινήτου είναι υποχρεωμένοι να κινούνται με τα πόδια ή με τα μέσα μαζικής μεταφοράς σε περίπτωση που η μαρίνα είναι μακριά από κατοικημένη περιοχή. Δεν είναι η περίπτωση της μαρίνας της Λευκάδας, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το ιστορικό κέντρο της πόλης της Λευκάδας. «Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που καθιστούν ιδιαίτερα ελκυστική τη μαρίνα μας στους μόνιμους κατοίκους σκαφών αναψυχής» μου εξηγεί ο κ. Σπύρος Δαλλός διευθυντής της μαρίνας και συνεχίζει «Η Λευκάδα είναι νησί, συνδέεται όμως οδικώς με την ηπειρωτική χώρα άρα δεν υπάρχει περίπτωση αποκλεισμού λόγω κακοκαιρίας, πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα υπόλοιπα νησιά τους χειμερινούς μήνες. Επίσης η μαρίνα μας είναι εξαιρετικά προστατευμένη, γεγονός που εγγυάται ήρεμο χειμώνα. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται τέλος και ο οικονομικός παράγοντας, καθώς η διαμονή σε εμάς είναι σαφώς οικονομικότερη σε σχέση με τις μαρίνες της Αττικής ». Κάπως έτσι εξηγείται η δημοφιλία της μαρίνας της Λευκάδας στους ξένους. Τη φετινή χρονιά κατοικούνται περίπου 30 από τα σκάφη που διαχειμάζουν εδώ.

sailing sail races sailing news yachts sail boats regatta regata

Επιστρέφουμε στο community hall, όπου σε λίγο θα ξεκινήσει η πρόβα μουσικής στην οποία συμμετέχει όποιος ξέρει να παίζει κάποιο μουσικό όργανο. Από την επιλογή των τραγουδιών καταλαβαίνω ότι αυτοί οι άνθρωποι κουβαλάνε μέσα τους το πνεύμα της εποχής των «παιδιών των λουλουδιών». Κάνουν λάθη, ξεκινούν από την αρχή, βοηθάει ο ένας τον άλλο να βρουν το σωστό τόνο. Κάθε Παρασκευή βράδυ, τα μέλη της κοινότητας μαζεύονται στο ένα και μοναδικό μπαράκι που μένει ανοιχτό στη μαρίνα και αρχίζουν το τραγούδι. «Δεν γίνεται αλλιώς πρέπει να το ρίχνουμε και λίγο έξω» μου λέει ο Άλαν, άγγλος στην εθνικότητα, και μου εφιστά την προσοχή σε έναν κίνδυνο που απειλεί δυστυχώς και τις κοινότητες όσων ζουν σε σκάφος: την τηλεόραση. «Στη μαρίνα της Λευκάδας το πρόβλημα είναι πολύ μικρό, αντίθετα σε άλλα μέρη, όπως για παράδειγμα στην Ισπανία, έχουν γεμίσει οι προβλήτες από δορυφορικά πιάτα. Είναι θλιβερό. Τους καλούμε για έξοδο, να πάμε για φαγητό ή για ποτό ή έστω και να δούμε μαζί ένα DVD, που είναι το δικό μας σινεμά, και μας απαντάνε ότι θέλουν να δουν σίριαλ ή τις ειδήσεις της χώρας τους. Υποτίθεται ότι την αφήσαμε για να ζούμε ελεύθεροι».

Και η νοσταλγία; Όσο κι αν ρώτησα, όσο κι αν έψαξα, δεν βρήκα και πολλά ίχνη της. Οι περισσότεροι επιστρέφουν μια φορά τον χρόνο για 2-3 εβδομάδες στη χώρα τους για να δουν την οικογένεια, γονείς, παιδιά, εγγόνια και όσους φίλους τους έχουν απομείνει. Σπανίως αντέχουν μεγαλύτερο διάστημα. Φορτώνουν τις βαλίτσες τους με περιοδικά, βιβλία, CD και βέβαια λιχουδιές, αγαπημένες γεύσεις που τους λείπουν, παίρνουν το αεροπλάνο και πίσω ξανά στο «σπίτι». «Αυτό είναι πια το σπίτι μας» μου λένε ο Alan και η Pat που θυμούνται πόσο παράξενη ήταν η αίσθηση, σχεδόν «ξεριζωμού», που είχαν όταν διέμεναν σε μαρίνα της Τουρκίας, οπότε έπρεπε σε τακτά χρονικά διαστήματα για λόγους βίζας να βγαίνουν από τη χώρα– κι ας ήταν σχετικά απλή η διαδικασία, έπαιρναν ένα πλοίο για Ελλάδα, σφραγίζονταν τα διαβατήρια τους και μετά πάλι μέσα.

sailing sail races sailing news yachts sail boats regatta regata


Εγώ πάντως θα ξαναρωτήσω: νοσταλγία δεν νιώθετε; «νοσταλγία όπως την εννοείτε εσείς, οι λαοί του Νότου, όχι. Μην ξεχνάς, my dear, ότι είμαστε Άγγλοι. Βέβαια οι δεσμοί δεν χάνονται. Το σκάφος μας διαθέτει μια ανεξάρτητη καμπίνα για τα παιδιά μας, που έρχονται και μας βλέπουν τα καλοκαίρια ή στις διακοπές τους». Ο Alan και η Pat ευγενέστατα μας ζητούν μια χάρη: να μας φωτογραφήσουν για το λεύκωμα των επισκεπτών τους. Καθόμαστε στον καναπέ τους, χαμογελάμε, κλικ. Παίρνω το ογκώδες λεύκωμα και αρχίζω να το ξεφυλλίζω. Η Pat με ενημερώνει ότι είναι ο δεύτερος τόμος. Καθώς γυρίζω τις σελίδες συναντώ ανθρώπους καθισμένους όπως εμείς στο καναπεδάκι, στο τραπέζι της κουζίνας ή έξω, που χαμογελάνε στο φακό της Pat. Την βλέπω που λάμπει από χαρά καθώς μου εξηγεί σποραδικά τις εθνικότητές τους, πού συναντήθηκαν και άλλες τέτοιες λεπτομέρειες. Αναρωτιέμαι τι θα μου έδειχνε αν είχα διαβεί το κατώφλι του σπιτιού της στο Έσσεξ …

 

Γραφτείτε στο Newsletter!

Προτεινόμενα & Υποστηρικτές

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 579714
"Καμία Ανατολή δε μας βρίσκει εκεί που μας άφησε το ηλιοβασίλεμα. Ακόμα και όταν η γη κοιμάται, εμείς ταξιδεύουμε. Φεύγω με τον άνεμο μα δεν πρόκειται να εξαφανιστώ."
- Χαλίλ Γκιμπράν, 1883 - 1931.
(c) Ιστιοπλοϊκό Κανάλι - Sailing Channel Greece